Vietnam

Het is nu alweer ruim 2,5 week geleden dat ik ben teruggekeerd uit Vietnam, ik loop dis nog steeds vrij achter met het schrijven van blogs. Henk is al geruime tijd terug in Nederland en vermaakt zich met het in en uit elkaar schroeven van fietsen. 

 

De reis naar Vietnam begon met een uiterst decadente vlucht vanuit de hoofdterminal van Kuala Lumpur international airport (oftewel KLIA). Het was voor het eerst sinds de world servants reis naar India, dat ik iets anders vloog dan een low budget airline (interne vluchten niet meegerekend :P). Het voedsel was verbazend goed voor vliegtuigvoer. De vlucht duurde erg kort ik geloof ruim 3 uurtjes ofzo.

 

Daarna landde we op Hanoi airport. De reis begon met het pinautomaat, daar heb ik voor het eerst meegemaakt wat het is om miljonair te zijn, 2 miljoen om precies te zijn. De pret was echter van korte duur, want producten bleken ook buitensporig duur te zijn. 10000 voor een fles water, hmmmm...

 

We namen een lokale bus naar het stadscentrum en vervolgens een taxi naar het hostel. De temperatuur was ontzettend hoog, helemaal omdat het in KL een wat koelere periode was. Het kwik steeg gedurende de dag tot tegen de 40, gelukkig was de luchtvochtigheid minder dan in KL, maar toch beduidend hoger dan wat jullie in Nederland gewend zijn.

 

Aan de warmere temparatuur viel gelukkig aardig te wennen, daarnaast waren er in het hostel goede airco’s aanwezig. In Hanoi hebben we 1 nacht geslapen en op dag 2 een wandeltocht gedaan door de oude stad. Hanoi is bekend bij touristen, maar overdreven toeristisch is het gelukkig niet. De stad is typisch Aziatisch, maar beschikt wel over een mooi vierkant meer en de marktjes zijn erg interessant, al kom je wel de meest ranzige dingen tegen, zo wordt er bij de slager ook gewoon hond verkocht. 

 

Het eten was helemaal een beetje een tegenvaller, ik ben natuurlijk zwaar verwend met het Maleisische eten, maar toch verwachte ik dat de loempia’s in Vietnam onovertrefbaar zouden moeten zijn. Niks bleek minder waar, hoewel we misschien niet in de goede area zaten. De avond van dag 2 namen we een bus naar Sapa, ik wilde daar erg graag heen en had Henk weten te overtuigen dat het beter was dan een Vietnamese eiland, waar zijn voorkeur in principe naar uitging. 

 

De bus was een drama, we kwamen toevallig nog 2 Nederlandse meiden tegen die richting Sapa gingen, die konden we erg blij maken met onze voorraad biggetjes en stroopwafels (credits to Henk). Het grote probleem met de bus was dat ze er een zogenaamde sleeperbus van gemaakt hadden. Dat betekende dat je stoel verder naar achteren kan dan bij een normale bus en dat alle beenruimte was weggehaald ter behoeve van bagageruimte die niet gebruikt werd. Eeen typsch Aziatisch wanontwerp dus, De ontwerper was zelf sowieso niet voorbij de 1,60. Dit betekende een slapeloze nacht, helemaal omdat ik naast Henk zat en die heeft zegmaar nog meer ruimte nodig. 

 

Vroeg in de morgen kwamen we aan in Sapa. Ik zag tijdens het laatste stuk van de rit al dat de omgeving adembenemend mooi is. Tijdens de rit kwam net de zon op over de rijstvelden. Sapa bleek niks tegen te vallen een heerlijk temparatuurtje en een fantastische omgeving. We waren aan het begin ook ontzettend blij met het uitzicht uit het hotel. 

 

helaas konden wij nog niet in onze kamer omdat de dubbel bed kamers pas halverwege de dag vrij kwamen, de meiden zaten in hetzelfde hotel en hadden wel een kamer weten te bemachtigen, dus we konden onze spullen bij hen dumpen. 

 

Hierna besloten we een wandeling(etje) te gaan maken. We keken vanaf ons ruime Hotelbalkon en zagen een zandweggetje in de verte naar boven slingeren. Het leek ons wel een mooi doel om daarheen te lopen. Mijn jarenlang getrainde navigatievaardigheden in de bergen zeiden me dat zoiets in een uurtje of 3 a 4 wel te lopen moest zijn.

 

Niks bleek minder waar. Er was namelijk iets wat vanaf ons balkon niet te zien was, tussen de betreffende berg en ons hotel zat een immens diep dal. Dit kon ons uiteraard niet van ons doel afbrengen, het wandelen was heerlijk, de zon scheen vel maar was vanwege de altitude niet ondragelijk warm. Mijn fotocamera draaide overuren en mijn Maleisische schoenen vonden de tocht niet tof. Toch bereikte we ons doel na zo’n 3 uur lopen (een stukje langer dan gepland dus). Vooral bij Henk begon toen het nachtje doortrekken wat op te spelen, in combinatie met weinig ervaring in bergwandelen. Vooral het afdalen was voor hem daardoor erg pittig. Gelukkig bereikte we zonder problemen de weg. Henk was totaal uitgeput en besloot vanuit daar een scootertaxi terug naar het hotel te pakken. Ik vond het zelf nog wel lekker om bij laagstaande zon het laatste stuk te lopen en nog wat mooie plaatjes te schieten.

 

‘s avonds hebben we heerlijk gegeten bij 1 van de restaurantjes, het eten is in Sapa wat meer op toeristen afgestemd wat in Vietnam betekend dat het voedsel dan beter is. Voordat we het restaurant bereikten had ik echter nog wat issues met sleutels (die kwijt waren) waardoor ik ongeveer 8 keer de 7 trappen met gezamenlijk zo’n 100 treden ben op en afgelopen. Het mooie uitzicht had dus ook z’n nadelen

 

Na een overheerlijke nachtrust werden we de volgende dag wakker. Een tijd kan ik me daarbij niet meer herinneren, maar neem van me aan dat we een lange nacht geslapen hadden. We waren het er beiden heel hard eens dat er die dag niet teveel activiteit moest plaatsvinden, vandaar dat er unaniem besloten werd om een scooter te huren.

 

Ik had in mijn leven nog nooit op een scooter gereden, maar had wel heel braaf mijn rijbewijs bij me waar een mooi scootertjes op stond. Henk had al eens eerder op zo’n apparaat gereden, maar wist me te vertellen dat dit in Nederland zonder motorrijbewijs niet helemaal legaal was. Gelukkig schakelde het ding automatisch waardoor zelfs ik er zonder veel problemen mee wegreed, het is net fietsen, afdalen gaat zelfs makkelijker, gas loslaten is voldoende om vaart te minderen zelfs down hill. 

 

Het plan was om naar China toe te rijden via een pas. We bereikten de top, maar toen we verder reden bleek de weg afgezet te zijn, er kwamen grote rotsblokken van de berg afzeilen dus we konden daar niet verder, we moesten terug en besloten en kleine zijweg te nemen. Daar kwamen we in een ontzettend mooie vallei terecht, waar inwoners nog nooit een westerlijk gezien hadden. Ze waren eerst bang voor ons, toch kregen we het uiteindelijk voor elkaar om “een reus met een groep dwergen foto” te maken. Natuurlijk zijn er ook veel mooie shots van de rijstvelden in deze vallei. Toen het laat begon te worden, besloten we aan onze terugrit te beginnen. tegen zonsondergang kwamen we weer in Sapa aan. 

 

‘s nachts stond Nederland-Uruguay op het programma, Henk voelde zich niet lekker en besloot de wedstrijd te skippen. Zelf zette ik de wekker op 1 uur en zat om half 2 in de bar met een hele kudde Nederlanders de wedstrijd te kijken. Helaas was ik nog te slaperig om echt keihard supporter te kunnen spelen, maar mijn beesies muts die ik min of meer had meegejat van Nick, trok veel bekijks bij de niet NL’ers. Henk wist uiteraard niet hoe de wedstrijd geëindigd was. Ik wist hem heel overtuigend te brengen dat Nederland met 2-1 verloren had. Ne voordat hij sliep voegde ik eraan toe, of toch niet? om vervolgens de echte uitslag 3-2 aan hem bekend te maken. Dit laatste geloofde hij niet voordat hij de volgende dag de meiden gesproken had. 

 

Over die volgende dag gesproken, we besloten weer een scooter te huren en naar China toe te karren. het lukte ons zelfs om de brug over te lopen en we waren bijna in China, toen een Vietnamees achter ons aankwam met de tekst stamp, stamp. We besloten dit toch maar niet te doen aangezien we maar een single entry Vietnam hadden en geen visum voor China. Voor de rest van ons leven op die brug wonen leek ons niet heel aantrekkelijk.

 

Anyway daarna reden we ons scootertje weer de berg op en ‘s avonds zaten we alweer opgevouwen in de bus naar Hanoi. Daar arriveerde we de volgende dag in de ochtend. De chauffeur nam uitgebreid de tijd om de wedstrijd Duitsland-Spanje te kijken, waardoor de reis nog langer duurde. Na in Hanoi te zijn gearriveerd, namen we een klein busje richting Halong Bay. Daar namen we een cruize voor 2 (halve) dagen en een nacht.

 

Halong bay is een kostlijn met allerlei mini eilandjes gemaakt van kalksteen. Een erg bijzonder landschap. Helaas werd dat door meerdere toeristen zo ervaren. Het geheel was dus naar mijn mening wat te toeristisch. Het schip waar wij voor een miljoen dong op terecht kwamen was wat pauper. Zowel douche als airco werkte niet. Het eten daarentegen was erg goed en het was er mooi om de zonsondergang te zien vanaf de boot tussen al die eilandjes. Ook was het enorm leuk om vanaf het terras boven op de boot (3 hoog) naar beneden in de zee te springen. Het water was overigens op urine temperatuur. Misschien nog wel warmer dan het water in Penang. 

 

De volgende dag rond de middag arriveerde we in de haven en aten we in een restaurant wat nog het meeste aan een vreetschuur deed denken, de plaats was ongelofelijk groot en alle touroperators eindigde hun tour daar waardoor het bomvol toeristen zat. Het voedsel was wederom goed, maar begon wat te vervelen. Omdat veel eten op elkaar lijkt in Vietnam.

 

Hierna namen we de bus terug in Hanoi, sliepen nog een nachtje in “ons” Hanoi hostel en vlogen vervolgens terug naar KL. Onze Maleise vrienden van Malaysia Airlines hadden een plek met meer beenruimte voor ons geregeld, dus we hadden een nog decadentere vlucht dan op de heenweg. Na Vietnam is er eigenlijk opvallend weinig gebeurd, ik heb eindelijk een Macbook kunnen bestellen omdat ik wat bij elkaar kon sparen van de ibgroep, ook heb ik nog wat geld verdient tijdens een fotografie opdracht afgelopen weekend (400 ringgit (dat is zo’n 100 euro))

 

Verdere reisplannen totdat ik weer naar huis ga zijn: Taman Nagara (De grootste jungle in dit deel van Maleisie) daar ga ik dit weekend heen. Verder sowieso nog een dagje naar Cameron Highlands (theeplantages). Over 1 maandje vlieg ik alweer terug :(. De tijd vliegt...

 

Reageer

Vul onderstaande velden in om een reactie te plaatsen op dit reisverhaal.

naam *
bericht *
	Stuur mij een e-mail bij nieuwe reacties op dit verhaal.
e-mail adres *